Przejdź do treści

Zespół Aspergera a autyzm – podobieństwa i kluczowe różnice

Terapeuta rozmawia z pacjentką, oferując wsparcie psychologiczne. Zespół Aspergera jest częścią spektrum autyzmu, charakteryzując się trudnościami w interakcjach społecznych, intensywnymi zainteresowaniami i sztywnością w zachowaniach, ale bez opóźnień w rozwoju mowy i inteligencji.
Zespół Aspergera a autyzm – podobieństwa i kluczowe różnice. Fot. AdobeStock
Podoba Ci
się ten artykuł?

Zespół Aspergera i autyzm to zaburzenia neurorozwojowe należące do spektrum autyzmu (ASD). Oba wpływają na sposób, w jaki osoba postrzega świat, komunikuje się i wchodzi w interakcje społeczne. Choć mają wiele cech wspólnych, istotne różnice w ich objawach oraz funkcjonowaniu, sprawiają, że diagnoza i podejście terapeutyczne mogą się różnić. Zespół Aspergera a autyzm – jak je odróżnić? 

 

Podobieństwa między zespołem Aspergera a autyzmem 

Zespół Aspergera i autyzm charakteryzują się trudnościami w interakcjach społecznych oraz występowaniem powtarzalnych zachowań czy specyficznych, wąskich zainteresowań. Osoby z ASD mogą doświadczać poważnych problemów z nawiązywaniem nawet lekkich relacji, rozumieniem norm panujących w społeczeństwie i interpretacji emocji innych ludzi. 

Różnice w rozwoju mowy i funkcji poznawczych 

Jedną z kluczowych różnić pomiędzy zespołem Aspergera a autyzmem jest rozwój mowy i tzw. funkcji poznawczych, czyli zdolności umysłowych, które umożliwiają przetwarzanie informacji, uczenie się czy zapamiętywanie.  

W przypadku zespołu Aspergera nie obserwuje się opóźnienia mowy ani upośledzenia zdolności poznawczych. Dzieci rozwijają umiejętność mówienia w normalnym tempie, a ich iloraz inteligencji mieści się w normie lub jest wyższy niż przeciętny. Natomiast u osób z autyzmem prawie zawsze występuje opóźnienie mowy oraz różny stopień niepełnosprawności intelektualnej. 

 

Autyzm wysokofunkcjonujący a zespół Aspergera – różnice 

Autyzm wysokofunkcjonujący (HFA) to termin używany do opisania osób z autyzmem, które mają iloraz inteligencji mieszczący się w normie lub wyższy oraz relatywnie dobrze rozwinięte umiejętności językowe. Jak podaje Autism Research Institute (ARI) ze Stanów Zjednoczonych, pomimo tego, osoby te mogą doświadczać opóźnień w rozwoju mowy we wczesnym dzieciństwie, czego nie obserwuje się w zespole Aspergera. Różnice te wpływają jednak na podejście diagnostyczne oraz terapeutyczne. 

 

Mama i syn bawią się klockami na dywanie, koncentrując się na układaniu konstrukcji. Objawy zespołu Aspergera obejmują trudności w nawiązywaniu relacji, intensywne zainteresowania, sztywność w rutynach oraz nadwrażliwość sensoryczną, przy zachowanej prawidłowej mowie i inteligencji.

Autyzm a zespół Aspergera. Tabela porównawcza 

W poniższej tabeli przedstawiono zestawienie kluczowych różnic między autyzmem a zespołem Aspergera. 

Obszar  Autyzm  Zespół Aspergera 
Rozwój mowy  często opóźniony, niektóre osoby mogą nie rozwijać mowy werbalnej 

 

brak opóźnień, mowa rozwija się zgodnie z normą 

 

Funkcje poznawcze  różny stopień niepełnosprawności intelektualnej 

 

iloraz inteligencji w normie lub wyższy 

 

Kontakt wzrokowy  unikanie kontaktu wzrokowego 

 

możliwy kontakt wzrokowy, choć może być niekomfortowy 

 

Umiejętności społeczne  duże trudności w nawiązywaniu relacji, brak świadomości istnienia norm społecznych 

 

trudności w relacjach, ale świadomość norm społecznych może być obecna lub wyuczona z pomocą odpowiedniej terapii 

 

Zainteresowania  ograniczone, powtarzalne zachowania 

 

intensywne, wąskie zainteresowania, skłonność do gromadzenia informacji 

 

 

 

Dziewczynka leży w namiocie tipi, uśmiechając się i bawiąc w przytulnym otoczeniu. Wskazówki dla rodziców dzieci z zespołem Aspergera obejmują zapewnienie przewidywalnej rutyny, wspieranie ich zainteresowań, naukę rozpoznawania emocji oraz cierpliwe budowanie umiejętności społecznych w bezpiecznym środowisku.

Znaczenie właściwej diagnozy i wsparcia rodziny oraz otoczenia 

Rozróżnienie między zespołem Aspergera a autyzmem jest wyjątkowo istotne, ponieważ – jak już wspomniano – wpływa na metody terapeutyczne i formy dostępnego wsparcia. Wczesna diagnoza pozwala na dostosowanie strategii edukacyjnych i społecznych, które pomagają osobom z ASD lepiej, bardziej komfortowo funkcjonować w codziennym życiu. 

W przypadku dzieci kluczową rolę odgrywa terapia behawioralna, która uczy umiejętności społecznych i komunikacyjnych. Dla osób dorosłych z zespołem Aspergera lub autyzmem wysokofunkcjonującym istotne jest skupienie się na wsparciu w zakresie kariery zawodowej i budowaniu relacji interpersonalnych. 

Rodzice i opiekunowie w życiu dzieci z ASD są równie ważni co terapia, jeśli nie najważniejsi, bo to oni wspierają rozwój, ale też pomagają w codziennym funkcjonowaniu. Wczesne zdobycie rzetelnej wiedzy na temat spektrum autyzmu pozwala lepiej zrozumieć potrzeby dziecka oraz skutecznie wspierać je w pokonywaniu trudności, jakie napotka na swojej drodze.  

Istotne jest korzystanie z profesjonalnych źródeł informacji, takich jak poradnie psychologiczne, organizacje wspierające osoby z ASD czy wyniki najnowszych badań dostępnych w literaturze naukowej. Warto też przyjrzeć się grupom wsparcia. Uczestnictwo w spotkaniach, nawet online, pozwala wymieniać się unikalnymi doświadczeniami, ale też czerpać siłę z kontaktu z innymi rodzicami, którzy również zmagają się z podobnymi wyzwaniami. 

 

Bibliografia: 

  1. Attwood T., Zespół Aspergera: Kompletny przewodnik, Wydawnictwo Zysk i S-ka, 2007. 
  2. Faridi F., Khosrowabadi R., Behavioral, Cognitive and Neural Markers of Asperger Syndrome, Basic and Clinical Neuroscience 2017, 8(5):349-259. 
  3. Frith U., Autyzm i zespół Aspergera, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2008. 
  4. https://health.clevelandclinic.org/aspergers-vs-autism [dostęp 24.03.2025]. 
  5. https://www.cdc.gov/autism/signs-symptoms/?CDC_AAref_Val=https://www.cdc.gov/ncbddd/autism/signs.html [dostęp 24.03.2025]. 
  6. Klin A., Volkmar F. R., Sparrow S. S., Asperger Syndrome, Guilford Press 2000. 

Podoba Ci się ten artykuł?

Powiązane tematy:

i
Treści zawarte w serwisie mają wyłącznie charakter informacyjny i nie stanowią porady lekarskiej. Pamiętaj, że w przypadku problemów ze zdrowiem należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem.
Podoba Ci
się ten artykuł?